Zondag 6.30 uur ging de wekker, opstaan en me klaarmaken voor de eerste serieuze heuveltocht van het seizoen 2017, de OWC Teutoburgerwaldtoertocht, 90 of 120 km lang.

Menigeen verklaart ons wielerliefhebbers voor gek om op zondagochtend zo vroeg op te staan. Roy haalt met op om 7.10 uur en tezamen met Walter, Jan, Vincent, Frank, Marcel en Henk rijden we om stipt 7.30 uur richting Ibbenburen.

Aangekomen ter plaatse waar we op het industrieterrein de auto’s hebben geparkeerd is het al een drukte van belang. De HTFC-jongens uit Haaksbergen staan naast ons. Bij het de startplaats aangekomen bij het plaatselijk overdekte zwembad willen honderden fietsers allemaal één ding tegelijk, inschrijven. Uit alle windstreken komen de liefhebbers, we spreken wielrenners uit Groningen, Hoenderloo, Noord-Holland, menige toerclub komt met een grote touringcar met fietsaanhanger.

Om 8.40 uur zitten we op de fiets. Het is 5 gr., en vrijwel geen wind, we zijn niet alle te dik gekleed. We hebben er zin, 120 km te gaan. In het begin, de eerste 15 kilometer nog samen, maar na een aantal klimmen, vooral die op de heenweg richting de tv-toren, met 14 %-15% stijgingspercentage, valt het uiteen. Jan, Vincent, Water en Roy hebben beduidend met klimvermogens en fietsen vooruit. We zien ze de hele dag niet meer terug! De overige waaronder ik zelf met Frank, Henk en Marcel hebben elkaar gevonden en onderhouden een stevig tempo, we hebben regelmatig gastrijders in ons groepje. Dan ontstaat er verwarring, waarheen? Een grappenmaker heeft een bordje omgedraaid, en een groot van de 120 km rijders zijn even het spoor bijster. De organisatie wijst de weg naar de route. Hierdoor missen we zeker 10 km van de route en komen helaas niet op de mooie klim waaraan de betoncentrale staat. Met 40 km zijn we al in Bad Iburg, via een steil bospad (en met de fiets over de een grindpad), komen we bij de 1e pauze. Koffie met gebak is hier de traditie, en natuurlijk even een snelle plaspauze in het café-restaurant met steile wenteltrap. Vele bekenden spreken ons aan, we zitten even heerlijk te genieten in de zon, de temperatuur is inmiddels opgelopen naar 14 gr. C.

Hierna weer op weg, het gaat op en af, het aantal hoogtemeters loopt al snel op. De grote lus achter Bad Iburg ligt eruit, de route is dit jaar anders. De tocht is goed voor elkaar, bij elke gevaarlijke oversteek is wel een vrijwilliger te vinden die het verkeer in goede banen leidt, fantastisch. De fiets van Henk heeft duidelijk te weinig onderhoud gehad. Bij menige schakeling bergop kraakt en schreeuwt de fiets om nieuwe tandwielen en een nieuwe ketting. De kilometers beginnen te tellen, Henk en Frank kiezen hun eigen tempo. Marcel en ondergetekende rijden licht vooruit. Maar gelukkig is er de tweede pauzeplek, na weer een mooie klim richting tv-toren. Bovenop is het tijd voor een stuk banaan, een reepje en wat drinken. Even bijkomen. Ongeveer 80 km zitten erop De temperatuur is inmiddels opgelopen naar ca. 18 gr. met volop zon. De natuur laat zich al mooi zien, alles loopt uit. Inmiddels hebben we door dat we ca. 10 km parcours gemist hebben, dus nog 30 km te gaan.

Hetzelfde ritueel herhaalt zich, eerst nog even met 4 bijeen maar dan valt ons groepje alsnog uit elkaar. We snellen voort. De route is anders geworden, vele bekende stukken maar ook deels nieuwe delen, vooral de laatste 30 km kent een ander verloop. We komen dicht langs de grote koeltorens van de energiecentrale die het landschap rond Ibbenbuhren domineert. Die is nog groter dan je in eerste instantie door hebt. Ibbenbuhren komt in zicht, met een rondtrekkende beweging zijn op de weg naar de finish. Exact 110 km en ca. 1500 m1 hoogtemeters verder zijn we er. We vragen ons af waar de andere 4 zijn? Ze zouden voor ons zitten, maar dit blijkt niet het geval. Het wachten is geen straf, onder het genot van WeiBen (bier) is het even genieten. Dan wordt er gebeld, onze 4 overige clubleden staan al bij de auto. Wonderwel zijn ze het terras bij de finish voorbijgefietst, hetgeen een wonder mag heten. Kort daarna groeperen we ons en zetten de fietsen weer op de drager en rijden voldaan weer naar het Twentse land.

Voor diegenen die er niet bij waren, een werkelijk gemiste kans, maar de herhaling is dichtbij.

Op 27 mei melden wij ons hier weer. Dan voor de Tecklenburg Rundfart, met keuze uit 100 / 130 of 160 km. Wederom door dit prachtig glooiende landschap met af en toe een pittige klim.

Groet Eric, mede namens Marcel, Frank, Henk, Vincent, Roy, Jan en Walter.